Zarówno wygląd jak i koniec

„Zarówno wygląd, jak i koniec żywota forda był zaiste niecodzienny. Pewnego dnia parkował zwyczajowo w pobliżu sklepu technicznego z zaciągniętym (tak przynajmniej zapewniał właściciel) ręcznym hamulcem. Nagle, ku zdumieniu i przerażeniu przechodniów, począł się staczać w dół Kolejowej, nabierając coraz większej szybkości. Zaalarmowany ksiądz wypadł ze sklepu i w rozwianej sutannie pognał za samochodem. Ford nie dał się dopędzić i u podnóża pochyłości wyrżnął czołowo w słup latarni. Z pojazdu pozostała jedynie kupa potrzaskanego żelastwa i pogiętych blach. Zziajany ksiądz Małachowski pochylił głowę nad żałosnymi szczątkami i po chwili, z zawodowego chyba nawyku, rzekł uroczyście — Sit tibi terra levis! — Niech ci ziemia lekką będzie!
Jeszcze jedna osobistość kielecka utkwiła mi w pamięci — stary Icek. Handlował używanymi podręcznikami szkolnymi. Prowadziło z nim interesy wiele sztubackich pokoleń. Kupował też co celniejsze wypracowania z języka polskiego, ponoć nawet od samego Stefana Żeromskiego. Tematy bowiem w znacznej mierze powtarzały się z roku na rok. Mógł je zatem zawsze odsprzedać z zyskiem.
Nie gardził również „przechodzonymi" ciuchami. I właśnie z tego powodu wpadł w poważne kłopoty. Kiedyś kupił od uczniaka marynarkę. Okazała się kradziona. Został więc pociągnięty do odpowiedzialności za paserstwo i zasiadł na ławie oskarżonych. Liczył już sobie wtedy siedemdziesiąt lat z okładem.“(1)