„— Nie — odpowiedziałem.
— Chyba nie wyniosłeś się ukradkiem z Nowego Jorku — powtórzył Howe. — Cichutko i po kryjomu. A ja chciałbym z tobą pomówić o czymś, co cię może zainteresować. To tylko jednorazowe uderzenie, ale zajmie ci nie więcej czasu, jak dwa tygodnie. Łatwe jak kradzież. Faceci są głupi, zupełnie zieloni i nabici forsą po uszy. Łatwe jak kradzież!
— Tak — odparłem.
— No to może spotkajmy się o pół do pierwszej u Cardina Zjemy razem lunch i powiem ci bliższe szczegóły.
— O key — odpowiedziałem ochryple. — Dziękuję ci, Burt.
— Wybraliśmy się w niedzielę na camping z namiotem — posłyszałem głos mego sąsiada, gdy odwiesiłem słuchawkę — i Luizę ukąsił jadowity pająk. Lekarz zrobił jej jakiś zastrzyk i za parę dni będzie zdrowa. — Nakręcił następny numer i powiedział — Wybraliśmy się w niedzielę na camping z namiotem i Luizę ukąsił jadowiy pająk. Lekarz zrobił jej jakiś zastrzyk i za parę dni będzie zdrowa. — Nakręcił trzeci z kolei numer i zaczął — Wybraliśmy się w niedzielę na camping z namiotem i Luizę ukąsił jadowity pająk...
Niewątpliwie mężczyzna, którego żonę ukąsił jadowity pająk i który znalazł chwilę wolnego czasu na telefony, mógł informować o tym wydarzeniu trzech albo czterech przyjaciół, ale równie dobrze „pająk" mógł być umówionym szyfrem, którym sąsiad otrzegał swoich kontrahentów albo wyrażał zgodę na jakąś nielegalną transakcję. Ale przeraził mnie przede wszystkim fakt, że od czasu mojej kradzieży świat wokół mnie zaczął się roić od złodziei i spekulantów. W lewym oku wróciły mi drgawki. Zdając sobie sprawę, że połowa mego sumienia nie udźwignie ciężaru wyrzutów, którymi obarczała ją druga, zacząłem szukać w myśli kogoś, na kogo mógłbym zwalić odpowiedzialność. Niejednokrotnie czytałem w gazetach, że rozwody często prowadzą do zbrodni.“(14)