„— Jeżeli ojcu potrzeba pieniędzy, to czemu ojciec nie pojedzie do Augusty i nie pożyczy od Jima Leslie
— Że co, Willu — spytał Tay Tay.
— Niech Jim Leslie pożyczy ojcu tyle, żeby przeciągnąć przez jesień i zimę. Na wiosnę będzie ojciec mógł zasadzić dużo bawełny.
— A, dajże spokój! — odparł Tay Tay uśmiechając się lekko. — To nie miałoby żadnego sensu.
— Dlaczego nie On jest bogaty; a jego żona też ma forsy jak lodu.
— Nie będzie chciał mi pomóc, Willu.
— Skąd ojciec wie, że nie Przecież ojciec nigdy nie próbował od niego pożyczyć, prawda No, to skąd wiadomo, że nie da paru groszy
— Jim Leslie nawet nie chce ze mną gadać na ulicy, Willu — odrzekł tamten ze smutkiem. — A jeżeli nie chce gadać na ulicy, to dobrze wiem, że mi nie pożyczy pieniędzy. Nie byłoby sensu go prosić. Tylko wielka strata czasu, nic więcej.
— Do diabła, przecież to ojca rodzony, no nie A jeżeli tak, to powinien posłuchać, jakie ojciec ma trudności z tym szukaniem żyły.
— To by go teraz nie bardzo obeszło. Przez to właśnie wyniósł się z domu. Powiedział, że nie będzie tu siedział i kopał przez całe życie jak kto głupi. Nie myślę, żeby wiele się zmienił od tego czasu.
— Jak dawno to było
— A pewnie z piętnaście lat.
— No, to już mu przeszło do tej pory. Ucieszy sią jak cholera, kiedy ojca zobaczy. Przecież ojciec jest jego własny tata, nie“(12)